Shailoh Phillips

Laatst vertelde ik over het plan om een onderzoeksplatform over feminisme op te richten. Met oprechte verbazing reageerde een kennis van mij: “but you don’t look like a feminist!?”. Eerst moest ik hier hard om lachen. Maar al gauw besefte ik me dat deze ambiguïteit wel kenmerkend is voor mijn post-feministische luxepositie. Hoe zou een feminist er dan uit moeten zien? Stoerder? Stouter? Strijdvaardiger? Ik wil graag de definitie van feminisme opnieuw onderzoeken – de urgentie, de relevantie, de kracht, de kwetsbaarheid – en niet alleen als theoretische exercitie. Voor mij gaat feminisme om de vraag: hoe met elkaar te leven?

Bovenal ben ik bij Troublemakers geïnteresseerd in de mogelijkheden voor de toekomst. Voor mij is het altijd van het grootste belang dat het niet ophoudt bij vragen stellen, maar dat we iets met die vragen gaan doen. De weg van denken naar actief handelen, van theorie naar praktisch scheppen geldt ook voor mijn eigen loopbaan. Ik heb lang en breed gestudeerd (o.a. antropologie, wijsbegeerte, conflictstudies, Arabisch en cultural analysis). Nu ben ik geen kennisconsument meer: ik werk als freelance researcher bij de VPRO, redacteur, schrijver en vertaler van filosofie (Nederlands, Engels, Duits). Mijn streven met Troublemakers is om een brug te slaan tussen academici en kunstenaars, tussen curatoren en cyborgs, tussen oude garde en nieuwe golf, tussen feministen en sceptici, tussen mannen en vrouwen.