Claire van Els

Vanuit een tutorial getiteld ‘Art and Feminism’, dat ik in het laatste jaar van mijn Bachelor Kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Amsterdam volgde bij kunsthistorica Dr. Rachel Esner, groeide mijn interesse voor de feministische kunst en de feministische kunstgeschiedenis. Mijn Bachelor Kunstgeschiedenis heb ik afgerond met een sociaal-historisch onderzoek naar twee belangrijke feministische tentoonstellingen – Women Artists 1550-1950 (1976/77) en Global Feminisms (2007), beide tentoongesteld in het Brooklyn Museum, New York – waarin ik de verschuiving binnen de feministische kunstgeschiedenis bespreek. Momenteel ben ik Masterstudente Kunstgeschiedenis van de Nieuwste Tijd aan de Universiteit van Amsterdam en studeer ik een semester aan New York University’s Institute of Fine Arts – waar ik bij de feministische kunsthistorica Linda Nochlin een werkgroep volg.

Hoewel gedurende het ‘Art and Feminism’ tutorial de nadruk op de belangrijkste historische gebeurtenissen lag, rees ook de vraag wat het feminisme voor mij – voor ons, jonge academici – momenteel betekent. Omdat deze vraag enkel meer vragen leek op te roepen, en het prettig is om orde in de chaos te scheppen en tegelijkertijd de boel weer eens goed door elkaar te schudden, groeide het idee om met dit onderwerp verder aan de slag te gaan. Niet alleen biedt het feminisme mij de mogelijkheid om vanuit een gericht oogpunt naar kunst en de kunstgeschiedenis te kijken, bovendien blijkt dat veel belangrijke vragen in het debat om gelijke rechten onbeantwoord zijn gebleven. Ik vind het bij uitstek de taak van onze generatie om de status op te maken en een nieuwe draai aan de discussie te geven, hetgeen het Troublemakers project tracht te bewerkstelligen.